· Zaloguj się · ISSN 2083-8824
A A A
Aby wyszukać interesujący nas wyraz lub frazę wystarczy przycisnąć jednocześnie CTRL i F

Wyrok Sądu Najwyższego z 2006-08-08

Tezy

Pobieranie przez mianowanego pracownika samorządowego wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy na podstawie art. 10 ust. 3 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.) nie wyłącza nabycia przez niego prawa do odprawy emerytalnej na podstawie art. 21 tej ustawy.

Sentencja

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 sierpnia 2006 r. sprawy z powództwa Ireny J. przeciwko Urzędowi Gminy G. w G. o odprawę emerytalną, ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, odszkodowanie, na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 21 października 2005 r. [...]

oddalił skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2003 r. [...] Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Zgierzu oddalił powództwo Ireny J. przeciwko Urzędowi Gminy w G. o odprawę emerytalną, ekwiwalent za urlop wypoczynkowy i odszkodowanie. Sąd Rejonowy ustalił, że powódka w okresie od 1 marca 1961 r. do 31 maja 1968 r. była zatrudniona w Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w L., od 31 sierpnia 1968 r. w Urzędzie Gminy w

G., a z dniem 1 stycznia 1973 r. została zatrudniona w nowo utworzonym Urzędzie Gminy w G. na stanowisku referenta. W tym Urzędzie pracowała także na stanowisku starszego referenta, inspektora, a ostatnio na stanowisku kierownika Referatu Organizacyjnego i Spraw Obywatelskich. W dniu 28 lutego 2001 r. Rada Gminy G. podjęła uchwałę w sprawie reorganizacji i przyjęcia regulaminu organizacyjnego Urzędu Gminy w G. Reorganizacja miała nastąpić z dniem 1 lipca 2001 r. i łączyć się ze zmniejszeniem zatrudnienia z 29 etatów do 22,5 etatu. W dniu 29 marca 2001 r. wręczono powódce oświadczenie o rozwiązaniu z nią stosunku pracy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia z powodu reorganizacji Urzędu połączonej ze zmniejszeniem zatrudnienia. W 2001 r. powódka planowała wykorzystanie urlopu wypoczynkowego od 30 lipca do 31 sierpnia, lecz pozwany Urząd udzielił jej urlopu w okresie od 24 maja do 29 czerwca 2001 r., zgodnie ze sporządzonym planem urlopów. Powódka otrzymała plan urlopów na 2 dni przed rozpoczęciem urlopu. Kartę urlopową wręczono powódce 23 maja 2001 r., a następnego dnia nie została dopuszczona do pracy. W dniu 30 maja 2001 r. pozwany przesłał powódce wniosek o emeryturę z załączoną odpowiednią informacją. Powódka tego wniosku nie odesłała pracodawcy po wypełnieniu, gdyż chciała, aby stosunek pracy nie uległ rozwiązaniu w związku z przejściem na emeryturę (chciała nadal pracować). W dniu 14 sierpnia 2001 r. pozwany wypłacił powódce kwotę 6.561 zł tytułem odprawy pieniężnej w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia przewidzianej w art. 8 ust. 2 pkt 3 i art. 17 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (jednolity tekst: Dz.U. z 2002 r. Nr 112, poz. 980 ze zm.). Pismem doręczonym pozwanemu w dniu 25 lutego 2002 r. powódka zawiadomiła, że nie podjęła pracy u innego pracodawcy, nie otrzymuje emerytury i nie uzyskała od pozwanego zaświadczenia Rp.7. Zażądała wypłaty wynagrodzenia za okres od 1 sierpnia 2001 r. do 31 marca 2002 r. Pozwany wypłacił powódce wynagrodzenie za okres 6 miesięcy pozostawania bez pracy (od 1 lipca do 31 grudnia 2001 r.), a powództwo o przywrócenie do pracy zostało oddalone.

Organ rentowy przyznał powódce emeryturę od miesiąca, w którym złożyła wniosek, to jest od 1 marca 2002 r. Wysokość odprawy emerytalnej powódki wynosiłaby 20.061,60 zł, a ekwiwalentu za urlop 3.243,60 zł.

W ocenie Sądu Rejonowego powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Powódka była pracownikiem samorządowym, a więc - zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.) - przysługuje jej jednorazowa odprawa pieniężna przy przechodzeniu na emeryturę. Zdaniem Sądu Rejonowego, uzyskanie prawa do tej odprawy jest uzależnione od ustania stosunku pracy i przejścia na emeryturę, pomiędzy którymi występuje związek czasowy. W sytuacji powódki przesłanki te nie zostały spełnione, gdyż przeszła na emeryturę z dniem 1 marca 2002 r. i w tym czasie nie była pracownikiem samorządowym. Od zakończenia stosunku pracy powódki do przejścia na emeryturę upłynęło 8 miesięcy, a zatem pomiędzy tymi zdarzeniami nie istniał związek czasowy, a nastąpiło to z woli powódki, gdyż nie złożyła pracodawcy wniosku o przyznanie emerytury. Dlatego Sąd Rejonowy uznał żądanie zasądzenia odprawy emerytalnej za nieuzasadnione. Co do żądania ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, Sąd Rejonowy stwierdził bezzasadność roszczenia, gdyż urlop wypoczynkowy został powódce udzielony w okresie wypowiedzenia, zgodnie z planem urlopów ustalonym przez pracodawcę. Sąd Rejonowy nie znalazł także podstaw do uwzględnienia roszczenia o odszkodowanie z tytułu utraconych świadczeń emerytalnych za miesiące styczeń i luty 2002 r., gdyż brak dokumentacji potrzebnej do uzyskania emerytury, w tym druku Rp-7, był zawiniony przez powódkę.

str. 1/3 dalej > koniec >|
Wyszukiwarka orzeczeń sądowych
»
»
»
»   »
[RRRR-MM-DD]
Szukaj
Sygnatura
I PK 72/06
Izba
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Wydział
I
Sędziowie
Teresa Flemming-Kulesza (przewodniczący)
Krystyna Bednarczyk
Józef Iwulski (sprawozdawca)
Publikacje
Orzecznictwo Sądu Najwyższego Zbiór Urzędowy Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 2007/15-16/222
Polska Szarlotka